Jur de Vos
‘Eigenlijk is de hele opleiding een grote training voor de zintuigen, en dat gaat verder dan het ontwikkelen van enkel de gehoorzin. Er wordt hier gewerkt aan het verfijnen van alle zintuigen.'

Kerndocent, stagebegeleider, docent muziekatelier en

lid examencommissie

 

 

Jur de Vos (1956) begon op zijn achtste met muziek maken. Hij leerde mandoline spelen in Californië, gevolgd door gitaar, banjo en viool. Na zijn middelbare school koos hij in eerste instantie voor een universitaire opleiding sociologie, waar hij halverwege afhaakte omdat hij de inhoud te theoretisch vond. Hij stapte over naar een opleiding docent muziek, vergelijkbaar met de opleiding waar hij nu zelf werkt. De studie sociologie maakte hij daarna ook nog af. Het werk op deze opleiding combineert hij met het lesgeven in Engels en muziek in het voortgezet onderwijs. Hij vindt dat een prima combinatie. In zijn vrije uren speelt hij in een symfonieorkest en ensemble met vrienden.

 

Jur: ‘Musiceren voor anderen is altijd een kwetsbare en ook moedige aangelegenheid en daarom ontroeren jongeren die zingen en musiceren mij elke keer opnieuw. Deze jonge mensen, die een bewuste keuze voor de muziek hebben gemaakt, te mogen begeleiden vind ik heel speciaal. Sommige studenten zijn pas zeventien als ze hier beginnen. In de loop van de vier studiejaren gebeurt er veel met hen. Ik zie de studenten groeien in de muziek en groeien als persoon. Ze leren zichzelf steeds meer te geven. Dat te mogen meemaken ervaar ik als een geschenk. Het geheel van de conservatoriumopleiding docent muziek beleef ik als een leeromgeving met een enorm fijnzinnige muzikale benadering en een schat aan pedagogische inzichten. Naast dat er veel aandacht is voor hóe je een goede muziekdocent kunt zijn, leren studenten hier ook waaróm muziek zo belangrijk is in de ontwikkeling van kinderen. Deze basis, het besef dat muziek kinderen echt helpt om sterker te worden, kan later in de beroepspraktijk essentieel blijken in het omgaan met eventuele tegenslagen. Je weet waar je het voor doet. Het fijnzinnige van de opleiding zit hem bijvoorbeeld in het feit dat wij de levende, akoestische klank vooropstellen.

Je zult hier geen grote luidsprekerboxen aantreffen. Eigenlijk is de hele opleiding een grote training voor de zintuigen, en dat gaat verder dan het ontwikkelen van enkel de gehoorzin. Er wordt hier gewerkt aan het verfijnen van alle zintuigen. Wat ik ook prettig vind aan het lesgeven op deze opleiding is de gemoedelijk sfeer. Door de kleinschaligheid is er veel aandacht voor elkaar. Iedereen wordt hier gezien.’

 

Met welke muziek zou je iedere student willen laten kennismaken, en waarom?

‘Met Clapping Music, door Steve Reich.

Deze vorm van muziek blijft mij boeien door de heel geleidelijke, minimale verandering van een ogenschijnlijk eenvoudig ritmisch motief. De twee ritmes lopen steeds verder en verder uit elkaar, met een voortdurende verschuiving van accenten. Wanneer de spelers volledig in hun concentratie blijven, komen ze uiteindelijk weer samen in één gezamenlijke klap – en dan volgt altijd een adembenemende stilte. De handen van het publiek gaan nu op elkaar.

In het tweede fragment zijn de ritmes van de clapping music omgezet in jongleerbewegingen met drie stuiterballen. Dat is heel muzikaal en moeilijk om te beheersen. Het ziet er boeiend uit. Een soort ‘slagwerk’, net als bodypercussion en muziek maken met alledaagse voorwerpen.’

 

Luister naar de twee muziektips van Jur:

Fenneken Francken

Jur de Vos

Stijn van Lier

Bob Wijnen

Reyer Ploeg

Diana Todria

Gerard Blok

Huub Jansen

Magali Müller -

Peddinghaus

Heleen van Boeschoten

Marianne van Asperen

Mario Sarrechia

Contact

Opleiding Docent muziek

Hogeschool Leiden

Zernikedreef 11
2333 CK  Leiden

 (071) 518 88 00